Η Ορθοδοξία ως ο Νέος Ισραήλ , πνευματικά γνωρίσματά , οι Έλληνες και τα έθνη.

Εισαγωγή
Εν έτι 2026 μ.Χ. έχουμε συσσωρευμένα ιστορικά και επιστημονικά δεδομένα και μαρτυρίες που αποδεικνύουν ότι η Αγία Γραφή , Παλαιά και Καινή Διαθήκη , είναι έγκυρη και αληθής σε πνευματικό , αλλά και σε ιστορικό επίπεδο όπως και ότι απευθύνεται σε όλα τα έθνη.
Από την Ορθόδοξη Χριστιανική Βιωμένη Παράδοση λοιπόν γνωρίζουμε ότι η Παλαιά και η Καινή Διαθήκη είναι αποκάλυψη του Θεού στους ανθρώπους .
Ο Θεός αποκαλύπτει ποιος Είναι , ποιο είναι το θέλημα Του και ποιος είναι ο Άνθρωπος σε κάθε εποχή και αναλόγως της πνευματικής - κοινωνικής κατάστασης της ανθρωπότητας , δίνει και τις ανάλογες εντολές και οδηγίες , κάνει Διαθήκη-Συμφωνία με το έθνος που επιλέγει ώστε να εννοήσουν , να δοξάσουν και να ζήσουν κατά Θεόν και τα άλλα έθνη.

Σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη, η αποστολή του παλαιού Ισραήλ ήταν θεοκεντρική και είχε σκοπό να λειτουργήσει ως Φως για τα υπόλοιπα έθνη.

Οι κύριοι άξονες αυτής της αποστολής ήταν:

·         Η Διαφύλαξη του Μονοθεϊσμού: Σε έναν κόσμο ειδωλολατρικό, ο λαός του Ισραήλ κλήθηκε να λατρεύει τον έναν και αληθινό Θεό , διατηρώντας την πίστη καθαρή.

·         Η Διαφύλαξη των Εντολών: Η τήρηση του Νόμου (Δέκα Εντολές) και των διαθηκών με τον Θεό ήταν θεμελιώδης για να αποτελούν ένα ‘ιερό έθνος’ και ‘βασίλειο ιερέων’ ( Έξοδος 19:6).

·         Η Πνευματική Προετοιμασία: Η αποστολή τους ήταν να προετοιμάσουν το έδαφος για τον ερχομό του Μεσσία, μέσα από τον οποίο θα ευλογούνταν όλα τα έθνη της γης.

·         Η Μαρτυρία προς τα Έθνη: Μέσω της πιστότητας και της ευημερίας τους (όταν τηρούσαν τις εντολές), θα αποτελούσαν παράδειγμα προς μίμηση για τους γύρω λαούς, οδηγώντας τους στη γνώση του Θεού.

Στην ουσία, ο Ισραήλ επιλέχθηκε για να γίνει ο φορέας της θείας αποκάλυψης προς όλη την ανθρωπότητα αλλά αντί αυτού βλέπουμε , κατά την διάρκεια της Παλαιάς Διαθήκης , τον Παλαιό Ισραήλ , με εξαίρεση το ‘υπόλοιπον του λαού’ , συνέχεια να επαναστατεί κατά του Θεού και να πέφτει στην ειδωλολατρία σαν τα γύρω έθνη , επισύροντας τις τιμωρίες Του
και τις προφητείες , της απόφασής Του να άρει από εκείνους την Χάρη Του και να την δώσει ‘ ἔθνει ποιοῦντι τοὺς καρπούς της βασιλείας’. (Ματθαίος 21 : 43)
Ώστε ο Παλαιός Ισραήλ κατά τα χρόνια του Χριστού είχε εκπέσει , πια , σε ένα πνευματικό και πολιτικό εθνικιστικό φαρισαϊσμό παρόμοιο με τον πνευματικό υποκριτικό εθνικισμό των διάφορων νέο-παγανιστών και νέο-ειδωλολατρών, θέτοντας στενά εθνικά όρια στη σωτηρία και ανταγωνιζόμενοι και φθονούντες την διδασκαλεία του Χριστού.
Ο φθόνος των φαρισαίων, των νέο-παγανιστών, νέο-ειδωλολατρών, υλιστών , αθεϊστών , μαρξιστών κτλ προς τον Ιησού πήγαζε και πηγάζει από το γεγονός ότι ο Χριστός διδάσκει μια πνευματική Βασιλεία που υπερβαίνει τα εθνικά όρια, ακυρώνοντας την επίγεια, εθνικιστική υλιστική προσδοκία τους, απαξιώνοντας τις γήινες , υλιστικές αξίες τους και αυτό τους εμποδίζει να τοποθετηθούν ορθά πνευματικώς ώστε συσχετίζουν την Παλαιά Διαθήκη με τον εβραϊκό-φαρισαϊκό εθνικισμό.
Ουσιαστικά δηλαδή , και οι νέο-παγανιστές κτλ , και οι φαρισαίοι τότε, βλέπουν την Παλαιά Διαθήκη το ίδιο και εσφαλμένα ως μια εβραϊκή εθνική-θρησκευτική ιστορία και όχι ως Αποκάλυψη του Θεού για τη σωτηρία των εθνών. …

Το όνομα
Το όνομα Ισραήλ είναι σημαντικό και χρησιμοποιείται , αντί άλλου , από την ορθόδοξη θεολογία και την υμνολογία της εκκλησίας λόγω του ότι είναι ένα όνομα που έχει δώσει ο ίδιος ο Θεός στον Ιακώβ , όπως θα δούμε παρακάτω , όπως και την προφητική και θεολογική σημασία του ονόματος Ισραήλ και των ονομάτων των παιδιών και φυλών του Ιακώβ Ισραήλ , κατά τον μακαριστό Αρχιμανδρίτη Αθανάσιο Μυτιληναίο.

Θεολογία
Ο όρος ‘Νέο Ισραήλ’ ή ‘Ισραήλ της Χάριτος’ αναφέρεται θεολογικά στην Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία, σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη, αποτελεί τη συνέχεια και την πνευματική ολοκλήρωση του λαού του Θεού , που ξεκίνησε με τον Αβραάμ και το έθνος του ‘Παλαιού Ισραήλ’ κατά την Παλαιά Διαθήκη και επεκτάθηκε σε όλα τα έθνη δια των Απόστολων του Κυρίου και των Διαδόχων τους ως την σήμερον .

Ο Νέος Ισραήλ αναφέρεται στην Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, την κατά κόσμον γνωστή και ως Ανατολική Ορθοδοξία , η οποία περιλαμβάνει πιστούς από όλα τα έθνη , αποτελώντας ένα ‘βασίλειο ιερέων’ (Α' Πέτρου 2:9 , Έξοδος 19:6) .
Η θεολογική έννοια της Εκκλησίας ως του ‘Νέου Ισραήλ’ ή ‘Ισραήλ του Θεού’ , αποτελεί θεμέλιο λίθο της χριστιανικής διδασκαλίας, στην Ορθόδοξη παράδοση, και αναφέρεται στο πώς η Εκκλησία αποτελεί τη συνέχεια και την εκπλήρωση των υποσχέσεων του Θεού προς τον λαό της Παλαιάς Διαθήκης.

Βασικές Αρχές της Θεολογίας:

·         Όχι Αντικατάσταση, αλλά Εκπλήρωση: Η Εκκλησία δεν αντικαθιστά απλώς τον παλαιό Ισραήλ, αλλά αποτελεί το ‘πλήρωμά’ του. Οι επαγγελίες του Θεού δεν ακυρώθηκαν, αλλά βρήκαν την ολοκλήρωσή τους στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού.

·         Το Υπόλοιπον του Ισραήλ: Σύμφωνα με τον Απόστολο Παύλο (Ρωμαίους 11), ο νέος Ισραήλ αποτελείται από το ‘υπόλοιπον’ των Εβραίων που πίστεψαν στον Μεσσία, στους οποίους ‘εγκεντρίστηκαν’ (ενσωματώθηκαν) οι εθνικοί (οι μη Εβραίοι), αποτελώντας πλέον έναν νέο, ενιαίο λαό του Θεού.

·         Πνευματική, όχι Φυλετική Σχέση: Η συμμετοχή στον νέο Ισραήλ δεν ορίζεται από τη σωματική καταγωγή (περιτομή), αλλά από την πίστη στον Χριστό και το Άγιο Βάπτισμα, που αποτελεί την ‘πνευματική περιτομή’.

·         Σώμα Χριστού: Η Εκκλησία ως νέος Ισραήλ είναι το Σώμα του Χριστού, το οποίο χτίστηκε πάνω στο θεμέλιο των αποστόλων και των προφητών.

Συνέπειες και Σημασία:

·         Κληρονόμοι των Επαγγελιών: Όλες οι προφητείες και οι υποσχέσεις για τον Ισραήλ εκπληρώνονται στο σώμα της Εκκλησίας, η οποία γίνεται ο νέος εκλεκτός λαός.

·         Καθολικότητα: Ο νέος Ισραήλ δεν περιορίζεται γεωγραφικά ή εθνικά. Είναι οικουμενικός, αγκαλιάζοντας ανθρώπους από όλα τα έθνη.

·         Ευθύνη: Η Εκκλησία, ως νέος Ισραήλ, φέρει την ευθύνη να είναι το Φως στον κόσμο, συνεχίζοντας την αποστολή που είχε αναθέσει ο Θεός στον παλαιό Ισραήλ.

Συμπερασματικά , η Εκκλησία είναι το πνευματικό Ισραήλ, ο λαός της Διαθήκης που ανανεώθηκε εν Χριστώ, ενσωματώνοντας πιστούς από κάθε καταγωγή.

Τα χαρακτηριστικά γνωρίσματά του Νέου Ισραήλ , οι Έλληνες και τα έθνη
Για να προχωρήσουμε σε ανάλυση και να δούμε ποια τα χαρακτηριστικά και τα γνωρίσματά του Νέου Ισραήλ και πως σχετίζεται με τους Έλληνες και τα άλλα έθνη, πρέπει να διασαφήσουμε ορισμένα στοιχεία από τον Παλαιό Ισραήλ , αρχίζοντας από τη σημασία των ονομάτων Ισραήλ , Ισραηλίτης , Εβραίος και Ιουδαίος τα οποία αναφέρονται στην Αγία Γραφή για τον λαό που είχε επιλέξει ο Θεός να αποκαλυφθεί πριν την έλευση του Χριστού.

Βλέπουμε ότι το όνομα Εβραίος , είναι ένα όνομα που αποδίδεται από τους ανθρώπους στον Αβραάμ , οπότε οι απόγονοι του Αβραάμ ονομάζονται Εβραίοι .

Το όνομα Εβραίος(Hebrew) συνδέεται άμεσα με τον Αβραάμ και τους απογόνους του , αν και η ετυμολογία της λέξης έχει δύο κύριες ερμηνείες στην παράδοση.

Ακολουθούν τα βασικά στοιχεία:

·         Σύνδεση με τον Αβραάμ (Ivri): Ο Αβραάμ θεωρείται ο πρώτος "Εβραίος" (Ivri) και γενάρχης του λαού. Η ονομασία αυτή συχνά ερμηνεύεται από τα εβραϊκά στα ελληνικά ότι προέρχεται από τη φράση ‘από την απέναντι όχθη’ (ivri , εβραϊστί ), καθώς ο Αβραάμ πέρασε τον ποταμό Ευφράτη για να πάει στη γη Χαναάν, ακολουθώντας το κάλεσμα του Θεού.

·         O δε Θεοδώρητος Κύρου και άλλοι λέγουσιν, ότι Eβραίοι ωνομάσθησαν από τον Aβραάμ, ο οποίος Eβρής ονομάζεται εν τη Γενέσει· ‘Παραγενόμενος γάρ φησι των ανασωθέντων τις απήγγειλεν Aβραάμ τω περάτη’ (Γεν. 14 : 13), αντί δε του, περάτη, άλλος έχει, Eβρεί. Eβρής γαρ (εβραϊστί) , περάτης ερμηνεύεται (ελληνηστί) . Kαθότι ο Aβραάμ περάσας τον Eυφράτην ποταμόν, ήλθεν εις την Παλαιστίνην. (από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Α´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

·         Σύνδεση με τον ‘ Έβερ ‘ (Eber): Μια άλλη ερμηνεία, βασισμένη στη Γένεση (10 : 24), αναφέρει ότι η λέξη Εβραίος προέρχεται από τον Έβερ, δισέγγονο του Σημ και πρόγονο του Αβραάμ.

·         Συνεπώς, αν και ετυμολογικά μπορεί να αναφέρεται είτε στον πρόγονο "Έβερ" είτε στο ‘πέρασμα’ του Αβραάμ, το όνομα Εβραίος ταυτίζεται ιστορικά και βιβλικά με τον λαό που κατάγεται από τον Αβραάμ.

·         Στην ορθόδοξη παράδοση, η ονομασία αυτή συνδέεται με το γεγονός ότι ο Αβραάμ εγκατέλειψε την ειδωλολατρική πατρίδα του και ‘διεπέρασε’ (πέρασε) για να ακολουθήσει την κλήση του Θεού, αποτελώντας έτσι τον γενάρχη του εκλεκτού λαού.

Το όνομα Ισραήλ δίνεται από τον Θεό στον Ιακώβ και μεταφράζεται από τα εβραϊκά στα ελληνικά :
Ισ- άνδρας , Ρα- παλεύω , Ελ- ο Θεός , δλδ ο άνδρας που πάλεψε με τον Θεό.
(Γεν. 32.28) : καὶ εἶπεν αὐτῷ· οὐ κληθήσεται ἔτι τὸ ὄνομά σου ᾿Ιακώβ, ἀλλ᾿ ᾿Ισραὴλ ἔσται τὸ ὄνομά σου, ὅτι ἐνίσχυσας μετὰ Θεοῦ, καὶ μετ᾿ ἀνθρώπων δυνατὸς ἔσῃ.
, οπότε οι απόγονοι του Ιακώβ , οι Δώδεκα Φυλές , ονομάζονται Ισραηλίτες ,
ενώ το όνομα Ιουδαίοι(Jews) δίνεται από τους Βαβυλώνιους επειδή όταν άλωσαν την Ιερουσαλήμ οι Βαβυλώνιοι (587/586 π.Χ.) αιχμαλώτισαν κυρίως την φυλή του Ιούδα και οπότε ονόμαζαν Ιουδαίους όλους του Εβραίους -Ισραηλίτες .
Το δε όνομα Ισραηλινός αναφέρεται για τον πολίτη , είτε εβραίο , είτε άραβα κτλ , του νεοσύστατου εβραϊκού κράτους του οποίου η εγκυρότητα της οντότητάς του , τίθεται υπό θεολογική , τουλάχιστον , αμφισβήτηση από τους ίδιους τους υπερ-ορθόδοξους εβραίους , βάση των εντολών της Παλαιάς Διαθήκης .

Οι Έλληνες ,
Εξαιρέσει του Παλαιού Ισραήλ που είχε αποκαλύψεις , προφήτες και Διαθήκη με τον Θεό , οι Έλληνες φιλόσοφοι της αρχαιότητας , έφτασαν στις θεϊκές αλήθειες , περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο , και κύριος λόγος είναι ο ασκητισμός σε συνδυασμό με την Αρχική γλώσσα και το πνεύμα που τους έδωσε ο Θεός. Για αυτό και από τους φιλόσοφους , είναι οι πρώτοι που πίστεψαν στο κήρυγμα του Αποστόλου Παύλου …
https://www.youtube.com/watch?v=70NZZMG40eA
________________________________________________________________________
Το μεγαλύτερο ποσοστό Αγίων Πατέρων , Μαρτύρων , Ομολογητών κτλ , στην Παγκόσμια Ορθοδοξία είναι έλληνες όπως και ένα μεγάλο μέρος της γραμματείας και της ορολογίας είναι , απαράλλακτα , στα ελληνικά …

Μέσω του ελληνορθόδοξου ασκητικού και φιλοσοφικού πνεύματος εμπεδώνεται από τα έθνη το νόημα του χριστιανισμού και το Φως της γνώσης και της διάδοσης του Ευαγγελίου , γι αυτό και οι γερμανό-φραγκικές αιρέσεις του ‘Πρώτου Ράιχ’ του Καρλομάγνου κατά τον 8^ο αιώνα μ.Χ. και ένθεν , στρέφονται κατά των Ελλήνων και των Συνόδων ,
με αποτέλεσμα να καταστρέψουν πνευματικά την Δυτική Ευρώπη .
Αρειανισμός , Παπισμός , Φεουδαρχία ,Προτεσταντισμός , Καπιταλισμός , Κουμουνισμός , Ναζισμός , Υλισμός , Μασονισμός και επ’ εσχάτων , ο ας πούμε , ‘Τοκογλυφικός Αυτοκρατορισμός’ και Ακαδημαϊκός Αθεϊσμός – Σατανισμός ,
έχουν την ρίζα τους στην απόρριψη του ελληνορθόδοξου χριστιανικού πνεύματος από τους Φράγκο - Γερμανούς – Γότθους κλπ
…
_______________________________________________________________________
από : ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ . Δρ Κωνσταντῖνος Σιαμάκης
(https://philologus.gr/4/69-2010-01-01-01-22-57/122-o)
(Βίντεο : ΕΛΛΑΣ, ΠΑΛΙΑ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ π.Αθ. Σιαμάκης
https://www.youtube.com/watch?v=WkwsmWK3aYg )
…
Μετὰ Χριστὸν ὁ περιούσιος λαὸς τοῦ Κυρίου δὲν εἶναι κανένα ἔθνος ὡς ἔθνος,
ὅπως ἦταν πρὸ Χριστοῦ ὁ Ἰσραήλ, ἀλλὰ τὸ σύνολο τῶν πιστευόντων σ̉ αὐτόν, τὸ σύνολο τῶν ὁποιασδήποτε ἐθνικότητος Χριστιανῶν.
ὁ νέος περιούσιος λαὸς εἶναι φρονηματικὸς καὶ ὄχι φυλετικός˙ πνευματικὸς καὶ ὄχι βιολογικός.
ἀλλὰ δὲν μπορῶ νὰ κρύψω ἢ νὰ παραγνωρίσω τὸ ὅτι στὴν Π. Διαθήκη κανένα ἔθνος δὲν ἐξυμνεῖται τόσο ὡς τὸ « καινούργιο φλὲρτ » τοῦ Κυρίου ὅσο οἱ Ἕλληνες.
καὶ φυσικὰ στὴν Π. Διαθήκη δὲν ὑπάρχει ἀκόμη ἡ ῥωμαϊκὴ χρῆσι τοῦ ὀνόματος Ἕλληνες μὲ τὴ σημασία «εἰδωλολάτρες», μιὰ μὴ ἐθνικὴ σημασία ποὺ ἐμφανίζεται μόνο κατὰ τὰ ἑλληνορρωμαϊκὰ χρόνια στὴν Κ. Διαθήκη, ὅπου εἶναι καὶ ἡ μοναδικὴ σημασία τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ.
στὴν Π. Διαθήκη τὸ ὄνομα Ἕλληνες εἶναι ἀποκλειστικῶς ἐθνικό, σημαίνει ὅ,τι ἀκριβῶς καὶ σήμερα, τὸ ἔθνος τῶν Ἑλλήνων. αὐτὰ ποὺ λέγονται λοιπὸν γιὰ τοὺς Ἕλληνες στὸν Ἠσαΐα, σ̉ ὅλα τὰ προσημειωμένα χωρία του εἶναι ἄκρως κολακευτικὰ γιὰ τὸ ἔθνος αὐτό.
καὶ ἐντελῶς ἐκ τῶν ὑστέρων εἶναι πασίγνωστο ὅτι οἱ πρῶτοι Χριστιανοί, οἱ τῶν ἀποστολικῶν χρόνων δηλαδή, ἐκτὸς ἀπὸ λίγους Ἑβραίους, ποὺ ἐν τέλει ἐξελληνίστηκαν, ἦταν κυρίως Ἕλληνες,
ὅτι ἀποστολικὰ πρόσωπα σὰν τοὺς Τιμόθεο, Λουκᾶ, Τίτο, Ἀρίσταρχο, καὶ ἄλλους, ἐκτὸς ἀπὸ Ἑβραίους, ὑπῆρξαν ἀπὸ μία μόνο ἐθνότητα, ἀπὸ τὴν Ἑλληνική,
ὅτι οἱ Ἕλληνες ὡς ἐνδιάμεσοι μεταξὺ Χριστοῦ καὶ ἀνθρώπων ἐκχριστιάνισαν ἄμεσα ἢ ἔμμεσα ὅλα τὰ ἄλλα ἔθνη,
ὅτι ὁ Μ. Κωνσταντῖνος, ποὺ ἤθελε τὴ Ῥωμαϊκὴ αὐτοκρατορία του χριστιανική, στὰ ἑλληνικὰ μέρη μετέφερε τὴ νέα Ῥώμη του, καὶ κυρίως ὅτι —αὐτὸ εἶναι τεκμήριο τῶν λεγομένων μου—
ἡ Κ. Διαθήκη, τὸ νέο συμβόλαιο τοῦ Κυρίου μὲ τοὺς ἀνθρώπους, γράφτηκε στὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, ἀκόμα κι ὅταν μερικὲς Ἐπιστολές της ἀπευθύνονται πρὸς Γαλάτας, πρὸς Ῥωμαίους, πρὸς Ἑβραίους.
οἱ προφητεῖες λοιπὸν τοῦ Ἠσαΐου γιὰ τοὺς Ἕλληνες οἱ πολλὲς —δέκα— βρίσκουν τὸ στόχο τους ἀκριβῶς.
ὁ Ἠσαΐας, ὅπως εἶναι ὁ κυριώτερος πρὸ Χριστοῦ εὐαγγελιστὴς γενικῶς, εἶναι καὶ εἰδικῶς γιὰ τοὺς Ἕλληνες ὁ κυριώτερος τέτοιος εὐαγγελιστής των.
τὰ λόγια του γιὰ τοὺς Ἕλληνες θὰ τὰ ζήλευε κάθε ἔθνος, ἀλλὰ λέγονται μόνο γι̉ αὐτούς.
…

Εμείς οι Έλληνες Χριστιανοί Ορθόδοξοι προκειμένου να απαντήσουμε στους εν-Ελλάδι νέο-παγανιστές που μας κατηγορούν ότι δεχτήκαμε μια ‘εβραϊκή θρησκεία’ και αφήσαμε την ‘πατρώα θρησκεία’ του δωδεκάθεου κινδυνεύουμε , και ας προσέχουμε να μην πέσουμε σε περηφάνια απέναντι στα άλλα έθνη , αν πούμε την αλήθεια ότι μετά τους Εβραίους οι Έλληνες είναι ο λαός που επιλέγει ο Θεός να διαδώσει το Ευαγγέλιο της Σωτηρίας ανάμεσα στα έθνη , τους ασκητές και φιλοσοφημένους όμως ...

Ανάλυση των χαρακτηριστικών του Λαού του Θεού , του Νέου Ισραήλ
κατά τον μακαριστό αρχιμανδρίτη Αθανάσιο Μυτιληναίο

Έχουμε λοιπόν τη γενεαλογική σειρά :
   Αβραάμ , Ισαάκ , Ιακώβ , Δώδεκα Φυλές (τα παιδιά) του Ιακώβ Ισραήλ.
Κατά τον μακαριστό Αθανάσιο Μυτιληναίο , ο οποίος βασίζεται στις ερμηνείες των Πατέρων της Εκκλησίας , όπως τους αγίους Αρέθα και Ανδρέα Καισαρείας , τα χαρακτηριστικά πνευματικά γνωρίσματα που θα έχουν οι πιστοί χριστιανοί από όλα τα έθνη , ο νέος Ισραήλ ή Ισραήλ της Χάριτος , ο Λαός του Θεού δηλαδή , προφητεύονται αναλύοντας τη σημασία των ονομάτων των παιδιών-φυλών του Ιακώβ Ισραήλ ,όπως περιγράφεται στο βιβλίο της Γενέσεως , και μάλιστα με τη σειρά που δίνεται στην Αποκάλυψη του Ιωάννου , στο 7^ο Κεφάλαιο , κατά την σφράγιση των 144.000 δων .

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ 35 103
https://www.youtube.com/watch?v=XuWNGGSfQA4

Απομαγνητοφωνώντας την ομιλία του πατρός Μυτιληναίου από το 37 : 15 λεπτό ,

έχουμε τον ακόλουθο πίνακα :

Όνομα	Ερμηνεία Ανδρέα Καισαρείας	Σειρά Αποκ. 7 (Γεν. 29 … )
Ιούδας	Εξομολόγηση , Δοξολογία	1 (4)
Ρουβίν	Όραση Καθαρής Καρδιάς	2 (1)
Γαδ	Ευτυχείς	3 (7)
Ασήρ	Μακάριοι	4 (8)
Νεφθαλείμ	Νίκη στον αγώνα της προσευχής , Συν αντίληψη Προσευχής , Αδιάλειπτος Προσευχή	5 (6)
Μανασσή	Επιλησμοσύνη , Ξενιτεία ,  Ξενότητα	6 (Υιός Ιωσήφ)
Συμεών	Οι μισούμενοι εκ του κόσμου	7 (2)
Λεβί	Προσελήφθησαν Ιεροπρεπώς	8 (3)
Ισσάχαρ	Μισθός (Απ.22 : 12)	9 (9)
Ζαβουλών	Θεού Δώρο	10 (10)
Ιωσήφ	Πρόσθεση	11 (11)
Βενιαμίν	Οδύνη για την πτώση των ανθρώπων (Ιεζ. 9 : 4-6) , Υιός Δικαιοσύνης .	12 (12)

Αυτά είναι τα πνευματικά χαρακτηριστικά που θα έχει ο Λαός του Θεού από όλα τα έθνη κατά τον μακαριστό Αθανάσιο Μυτιληναίο .
Όσοι δηλαδή Δοξολογούν και Εξομολογούνται θα έχουν Καθαρή Καρδιά , θα είναι Ευτυχείς , Μακάριοι , θα έχουν Αδιάλειπτη Προσευχή , Ξενότητα(Ξενιτεία)-Επιλησμοσύνη για τα του κόσμου , γι αυτό και ο κόσμος τους Μισεί αλλά θα Προσληφθούν Ιεροπρεπώς και θα λάβουν τον Μισθό τους που είναι Δώρο Θεού , και θα Προστεθούν ως Υιοί Δικαιοσύνης , Οδυνόμενοι για την πνευματική πτώση των ανθρώπων .


Για περεταίρω εμβάθυνση επί του θέματος , παρατίθεται η ονοματοθεσία , η ερμηνεία , η σειρά και τα ανάλογα αποσπάσματα από το βιβλίο της Γενέσεως ,
και σχετικά βίντεο για την ετυμολογία από τα εβραϊκά :

Israel in Hebrew
https://www.youtube.com/watch?v=g2HYFWG2c6E

What do the Names of the 12 Tribes of Israel Mean in Hebrew?
https://www.youtube.com/watch?v=uL8u9WzeNjA

Όνομα Name	Δοθέν όνομα (Ο’) Name Given Greek, Septuagint (O’)	Δοθέν όνομα , Αγγλικά (Μασοριτικό) Name Given English, KJV (Masoretic)	Ερμηνεία Αγ. Ανδρέα Καισαρείας Interpretation of Saint Andrew of Caesarea
Ρουβίν Reuben 1	Γένεσις 29 32 καὶ συνέλαβε Λεία καὶ ἔτεκεν υἱὸν τῷ ᾿Ιακώβ· ἐκάλεσε δὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ρουβὴν λέγουσα· διότι εἶδέ μου Κύριος τὴν ταπείνωσιν, καὶ ἔδωκέ μοι υἱόν· νῦν οὖν ἀγαπήσει με ὁ ἀνήρ μου.	Genesis 29 32 And Leah conceived, and bare a son, and she called his name Reuben: for she said, Surely the LORD hath looked upon my affliction; now therefore my husband will love me.	Όραση Καθαρής Καρδιάς Vision of a Pure Heart
Συμεών Simeon 2	33 καὶ συνέλαβε πάλιν καὶ ἔτεκεν υἱὸν δεύτερον τῷ ᾿Ιακὼβ καὶ εἶπεν· ὅτι ἤκουσε Κύριος ὅτι μισοῦμαι, καὶ προσέδωκέ μοι καὶ τοῦτον· ἐκάλεσε δὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ Συμεών·	33 And she conceived again, and bare a son; and said, Because the LORD hath heard that I [was] hated, he hath therefore given me this [son] also: and she called his name Simeon.	Οι μισούμενοι εκ του κόσμου The hated ones of the world
Λεβί Levi 3	34 καὶ συνέλαβεν ἔτι καὶ ἔτεκεν υἱὸν καὶ εἶπεν· ἐν τῷ νῦν καιρῷ πρὸς ἐμοῦ ἔσται ὁ ἀνήρ μου, τέτοκα γὰρ αὐτῷ τρεῖς υἱούς· διὰ τοῦτο ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Λευεί.	34 And she conceived again, and bare a son; and said, Now this time will my husband be joined unto me, because I have born him three sons: therefore was his name called Levi.	Προσελήφθησαν Ιεροπρεπώς They were properly , Sacredly admitted
Ιούδας Judah 4	35 καὶ συλλαβοῦσα ἔτι ἔτεκεν υἱὸν καὶ εἶπε· νῦν ἔτι τοῦτο ἐξομολογήσομαι τῷ Κυρίῳ· διὰ τοῦτο ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ιούδαν. καὶ ἔστη τοῦ τίκτειν.	35 And she conceived again, and bare a son: and she said, Now will I praise the LORD: therefore she called his name Judah; and left bearing.	Εξομολόγηση Δοξολογία Praise Confession Doxology
Δαν Dan 5	Γένεσις 30 5 καὶ συνέλαβε Βαλλὰ ἡ παιδίσκη Ραχὴλ καὶ ἔτεκε τῷ ᾿Ιακὼβ υἱόν. 6 καὶ εἶπε Ραχήλ· ἔκρινέ μοι ὁ Θεὸς καὶ ἐπήκουσε τῆς φωνῆς μου καὶ ἔδωκέ μοι υἱόν· διὰ τοῦτο ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Δάν.	Genesis 30 5 And Bilhah conceived,and bare Jacob a son. 6 And Rachel said, God hath judged me, and hath also heard my voice, and hath given me a son: therefore called she his name Dan.	Πάντα εναντίον του Θεού, Αποστασία Always against God , Apostasy
Νεφθαλί Naphtali 6	7 καὶ συνέλαβεν ἔτι Βαλλὰ ἡ παιδίσκη Ραχὴλ καὶ ἔτεκεν υἱὸν δεύτερον τῷ ᾿Ιακώβ. 8 καὶ εἶπε Ραχήλ· συναντελάβετό μου ὁ Θεός, καὶ συνανεστράφην τῇ ἀδελφῇ μου καὶ ἠδυνάσθην· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Νεφθαλείμ.	7 And Bilhah Rachel’s maid conceived again, and bare Jacob a second son. 8 And Rachel said, With great wrestlings have I wrestled with my sister, and I have prevailed: and she called his name Naphtali.	Νίκη στον αγώνα της προσευχής , Συν αντίληψη Προσευχής Αδιάλειπτος Προσευχή Prayer continuous struggle concept I fought and I won.
Γαδ Gad 7	10 καὶ συνέλαβε Ζελφὰ ἡ παιδίσκη Λείας καὶ ἔτεκ ε τῷ ᾿Ιακὼβ υἱόν. 11 καὶ εἶπε Λεία. ἐν τύχῃ· καὶ ἐπωνόμασε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Γάδ.	10 And Zilpah Leah’s maid bare Jacob a son. 11 And Leah said, A troop cometh: and she called his name Gad. Vulgate 10 And when she had conceived, and brought forth a son, 11 She said: Happily. And therefore called his name Gad.	Ευτυχείς Good Fortune, Happiness
Ασήρ Asher 8	12 καὶ συνέλαβεν ἔτι Ζελφὰ ἡ παιδίσκη Λείας καὶ ἔτεκε τῷ ᾿Ιακὼβ υἱὸν δεύτερον. 13 καὶ εἶπε Λεία· μακαρία ἐγώ, ὅτι μακαριοῦσί με αἱ γυναῖκες· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ασήρ.	12 And Zilpah Leah’s maid bare Jacob a second son. 13 And Leah said, Happy am I, for the daughters will call me blessed: and she called his name Asher.	Μακάριοι Blessed
Ισσάχαρ Issachar 9	17 καὶ ἐπήκουσεν ὁ Θεὸς Λείας, καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκε τῷ ᾿Ιακὼβ υἱὸν πέμπτον. 18 καὶ εἶπε Λεία· δέδωκέ μοι ὁ Θεὸς τὸν μισθόν μου, ἀνθ᾿ οὗ ἔδωκα τὴν παιδίσκην μου τῷ ἀνδρί μου· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ισσάχαρ, ὅ ἐστι μισθός.	18 And Leah said, God hath given me my hire, because I have given my maiden to my husband: and she called his name Issachar.	Μισθός (Απ.22,12) Salary ,Wage , Payment (Rev.22:12)
Ζαβουλών Zebulun 10	20 καὶ εἶπε Λεία· δεδώρηται ὁ Θεός μοι δῶρον καλὸν ἐν τῷ νῦν καιρῷ· αἱρετιεῖ με ὁ ἀνήρ μου, τέτοκα γὰρ αὐτῷ υἱοὺς ἕξ· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ζαβουλών.	20 And Leah said, God hath endued me [with] a good dowry; now will my husband dwell with me, because I have born him six sons: and she called his name Zebulun.	Θεού Δώρο God's Gift
Ιωσήφ Joseph 11	23 καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκε τῷ ᾿Ιακὼβ υἱόν. εἶπε δὲ Ραχήλ· ἀφεῖλεν ὁ Θεός μου τὸ ὄνειδος· 24 καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ιωσὴφ λέγουσα· προσθέτω ὁ Θεός μοι υἱὸν ἕτερον.	23 And she conceived, and bare a son; and said, God hath taken away my reproach: 24 And she called his name Joseph; and said, The LORD shall add to me another son.	Πρόσθεση Addition
Βενιαμίν Benjamin 12	Γένεσις 35 18 ἐγένετο δὲ ἐν τῷ ἀφιέναι αὐτὴν τὴν ψυχήν, ἀπέθνησκε γάρ, ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Υἱὸς ὀδύνης μου· ὁ δὲ πατὴρ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Βενιαμίν.	Genesis 35 18 And it came to pass, as her soul was in departing, (for she died) that she called his name (Son of suffering) Ben-oni: but his father called him Benjamin.	Οδύνη για την πτώση των ανθρώπων (Ιεζ. 9,4-6) Sorrow for the fall of people (Ezek. 9:4-6)
Μανασσή Manasseh	Γένεσις 41 51 ἐκάλεσε δὲ ᾿Ιωσὴφ τὸ ὄνομα τοῦ πρωτοτόκου Μανασσῆ, ὅτι ἐπιλαθέσθαι με ἐποίησεν ὁ Θεὸς πάντων τῶν πόνων μου καὶ πάντων τῶν τοῦ πατρός μου.	Genesis 41 51 And Joseph called the name of the firstborn Manasseh: For God, [said he,] hath made me forget all my toil, and all my father’s house.	Ξενιτεία Foreignity

Τελευταία Ενημέρωση : 17 4 26.